Gmina Split zaplanowała i zrealizowała projekt w ramach przedsięwzięcia „Marjan 2020 – Wzgórze Przeszłości, Oaza Przyszłości". Wartość projektu wynosi około 1,3 miliona euro, a środki zostały pozyskane z funduszy UE.

Podczas oficjalnej ceremonii otwarcia burmistrz Splitu, Ivica Puljak, podkreślił futurystyczny design tarasu widokowego, który symbolizuje rozwój miasta: „Ambitnie, ale zawsze z myślą, że musimy zachować piękno, które nas otacza."
O projekcie
Nowa wieża widokowa zastąpiła starą, która została wybudowana zanim pojawiły się możliwości oferowane przez nowoczesne technologie i po prostu stała się niewystarczająca. Gdy doszły do tego potrzeby publicznych wycieczkowiczów i grup turystycznych, jedynym rozwiązaniem okazała się budowa nowej wieży widokowej.
Celem nowej wieży widokowej jest zaoferowanie szerszych możliwości dla zastosowań turystycznych w porównaniu ze starą wieżą. Wieżę zaprojektowali lokalni architekci Emil Šverko z Atelijer Šverko&Šverko LTD oraz Neno Kezić z Arhipolis LTD.

Wieża widokowa Marjan składa się z trzech wzajemnie połączonych nośnych elementów konstrukcyjnych:
- Element konstrukcyjny 1 – złożona przestrzenna kratownicowa konstrukcja stalowa o kształcie cylindrycznym ze zmienną średnicą na wysokości wieży wynoszącą od 5 do 8 m oraz całkowitą wysokością konstrukcji cylindrycznej wynoszącą około 15 m, wraz z tarasem widokowym na szczycie o wysokości około 4,5 m, podpartym przez cztery ortogonalne płaskie konstrukcje kratownicowe.
- Element konstrukcyjny 2 – stalowa konstrukcja szybu windowego o wysokości około 19 m.
- Element konstrukcyjny 3 – dwuprzęsłowa stalowa klatka schodowa o wysokości 15 m.
Wszystkie trzy elementy opierają się na żelbetowej podstawie.

Cała konstrukcja wieży, składająca się z trzech wzajemnie połączonych stalowych nośnych elementów konstrukcyjnych oraz betonowej podstawy, została zaprojektowana i sprawdzona przez inżynierów konstruktorów pod kierownictwem prof. nadzw. Neno Toricia.
Wyzwania inżynierskie
Największym wyzwaniem w projekcie było obliczenie i projektowanie połączeń w celu ograniczenia wpływu odkształceń termicznych, biorąc pod uwagę, że konstrukcja nośna jest narażona na działanie warunków atmosferycznych. Kolejnym trudnym zadaniem było spełnienie wymagań i zapobieżenie nadmiernym poziomym przemieszczeniom konstrukcji wieży widokowej, aby spełnić wymagania eksploatacyjne dla panoramicznej windy oraz opracowanie segmentów montażowych dla złożonego kształtu samej konstrukcji.

Spośród wszystkich obciążeń działających na wieżę widokową, największy jest wpływ wiatru. Aby uwzględnić oddziaływanie wiatru na półprzepuszczalną konstrukcję, rozważono kilka wariantów obliczeń obciążenia wiatrem, w tym obciążenia z czterech wzajemnie prostopadłych kierunków.
Istniało również wyzwanie związane z budową – projektowanie i wykonanie pierwszych połączeń śrubowych cylindrycznej części wieży widokowej, bezpośrednio po ukończeniu żelbetowej konstrukcji podstawy. Mianowicie, pierwszy segment musiał być precyzyjnie ustawiony w przestrzeni, aby pozostałe części, takie jak klatka schodowa i szyb windowy, mogły zmieścić się w pozostałej przestrzeni. Wybrano najbardziej optymalne rozwiązanie – segment podstawy zakotwiony precyzyjnie w żelbetowej płycie, po czym umieszczono pierwszy segment konstrukcji cylindrycznej.
Rozwiązania i wyniki
W konstrukcji zastosowano jedynie niewielką liczbę standardowych połączeń stalowych (typologia według Eurokodu 3). Dlatego IDEA StatiCa Connection umożliwił szybkie i niezawodne projektowanie połączeń niestandardowych złączy, niezbędnych w tego typu projektach.

Inżynierowie konstruktorzy wykorzystali kombinację dwóch programów w celu uzyskania niezbędnych informacji do zdefiniowania modelu BIM konstrukcji, który następnie posłużył do wykonania rysunków warsztatowych: SCIA Engineer do analizy statycznej modelu globalnego oraz IDEA StatiCa Connection do projektowania i sprawdzenia normowego wszystkich połączeń.
Dzięki technologii CBFEM wbudowanej w aplikację Connection, wyzwanie projektowania i sprawdzenia normowego różnych złożonych złączy zostało wygodnie pokonane w krótkim czasie. Pozwoliło to zespołowi zapewnić bezpieczeństwo projektu, szczególnie w przypadku konstrukcji o tak dużym znaczeniu i w wymagających warunkach.
O Wydziale Inżynierii Lądowej, Architektury i Geodezji
Tradycja szkolnictwa wyższego w dziedzinie inżynierii lądowej w Splicie rozpoczęła się w 1971 roku wraz z założeniem Katedry Inżynierii Lądowej jako części Uniwersytetu w Zagrzebiu, natomiast Wydział Nauk o Inżynierii Lądowej Uniwersytetu w Splicie został założony później, w 1977 roku.
Zajęcia dydaktyczne i działalność badawcza prowadzone są w 22 katedrach, a obecnie na studiach licencjackich, magisterskich i doktoranckich zapisanych jest ponad 900 studentów.
Co nie mniej ważne, Wydział zlokalizowany jest w Splicie – liczącej 1700 lat perle w sercu Morza Śródziemnego, równie dumnej ze swojej tradycji, co z niezrównanego piękna.
Uzyskaj 14 dni pełnego dostępu, całkowicie bezpłatnie.
Wypróbuj IDEA StatiCa za darmo








