Interakcja siły poprzecznej i skręcania dla zbrojenia na ścinanie
Wyznaczanie siły w zbrojeniu na ścinanie od siły poprzecznej.

Obliczenie opiera się na wzorze do wyznaczania nośności zbrojenia na ścinanie zdefiniowanym w EN 1992-1-1. Na podstawie równania 6.13 (rozdz. 6.2.3 (4)) nośność jednej gałęzi strzemienia można wyprowadzić jako:
Asw,V . . . pole przekroju jednej gałęzi strzemienia przenoszącej ścinanie w rozpatrywanym przekroju
s . . . . . rozstaw zbrojenia na ścinanie w kierunku osi podłużnej elementu
asw,V . . . pole przekroju zbrojenia na ścinanie na jednostkę długości
z . . . . . wewnętrzne ramię sił. Dla elementu o stałej wysokości odpowiada momentowi gnącemu w rozpatrywanym elemencie. W analizie ścinania żelbetu bez siły osiowej można zwykle stosować przybliżoną wartość z = 0,9d.
fywd . . . obliczeniowa granica plastyczności zbrojenia na ścinanie
θ . . . . . kąt między krzyżulcem ściskanym betonu a osią elementu prostopadłą do siły poprzecznej
α . . . . . kąt między zbrojeniem na ścinanie a osią elementu prostopadłą do siły poprzecznej
β . . . . . nachylenie gałęzi strzemienia względem wypadkowej przyłożonej siły poprzecznej

Siła poprzeczna jest równomiernie rozdzielana między poszczególne zbrojenia przenoszące siłę poprzeczną na podstawie kąta nachylenia zbrojenia oraz sztywności osiowej poszczególnych gałęzi strzemion.
Następnie można wyprowadzić średnie odkształcenie zbrojenia rozpatrywane w kierunku wypadkowej siły poprzecznej:
Rzeczywiste odkształcenie i-tego zbrojenia można obliczyć jako:
Naprężenie w danej gałęzi zbrojenia:
Wyznaczanie siły w poszczególnych strzemionach od skręcania
Nośność przekroju na skręcanie można obliczać na podstawie modelu cienkościennego przekroju zamkniętego, w którym równowaga jest zapewniona przez zamknięty przepływ sił ścinających. Przekroje pełne mogą być modelowane jako zastępcze przekroje cienkościenne. W przypadku przekrojów niepełnych zastępcza grubość ścianki nie powinna przekraczać rzeczywistej grubości ścianki.
Przepływ sił ścinających w ściankach cienkościennego przekroju zamkniętego od skręcania można obliczyć jako:
Siła poprzeczna w danej ściance wynosi:
li . . . . długość linii środkowej rozpatrywanej ścianki
Siła poprzeczna w środniku – długość linii środkowej środnika można zastąpić wartością ramienia sił „z".
Siła w strzemionach przenoszących skręcanie na jeden metr długości elementu (na jednostkę długości):
Rozkład sił na poszczególne strzemiona
Jeżeli dla wszystkich strzemion zdefiniowany jest ten sam materiał, wynikowe naprężenie od skręcania w każdej gałęzi strzemienia jest stałe. Wówczas:
gdzie asw,T jest całkowitym polem strzemion przenoszących skręcanie na jednostkę długości.
W przypadku gdy poszczególne strzemiona mają różne materiały, należy uwzględnić sztywność osiową poszczególnych prętów.
nT . . . . liczba gałęzi zbrojenia (grup zbrojenia) przenoszących skręcanie
Fsi,T . . . siła w i-tej grupie zbrojenia wynikająca ze skręcania na jednostkę długości
asi,T . . . pole przekroju zbrojenia na ścinanie przenoszącego skręcanie na jednostkę długości
Esi,T . . . moduł sprężystości Younga i-tej grupy zbrojenia przenoszącego skręcanie
εsw,T . . odkształcenie zbrojenia od skręcania
Wynikowe naprężenie w każdym strzemeniu od przyłożonego skręcania oblicza się jako:
Interakcja V+T
Obliczenie naprężeń w strzemionach od ścinania i skręcania jest sumą naprężeń od poszczególnych składowych obciążenia.
Wypadkowa siła w i-tym zbrojeniu:
Interakcja ścinania, skręcania i zginania dla zbrojenia podłużnego
Wyznaczanie siły w każdym zbrojeniu podłużnym od siły normalnej i momentu gnącego
Aplikacja RCS służy do obliczania odpowiedzi przekroju na kombinację siły normalnej i momentu gnącego w celu wyznaczenia naprężeń i odkształceń w poszczególnych prętach podłużnych i zbrojeniu sprężającym.
Wyznaczanie siły w poszczególnym zbrojeniu podłużnym od siły poprzecznej
Przyrost siły rozciągającej w zbrojeniu podłużnym ΔFtd od siły poprzecznej zależy od geometrii modelu Strut-and-tie.
ΔFtd . . . przyrost siły rozciągającej w zbrojeniu podłużnym od siły poprzecznej
Ved . . . . wartość obliczeniowa siły poprzecznej działającej w rozpatrywanym przekroju
θ . . . . . kąt między krzyżulcem ściskanym betonu a osią elementu
α . . . . . kąt między zbrojeniem na ścinanie a osią elementu

Dla zbrojenia podłużnego znajdującego się w pasie rozciąganym wypadkowa siła Ft w zbrojeniu podłużnym od kombinacji N+M+V nie powinna być większa niż MEd,max/z (gdzie MEd,max jest maksymalnym momentem wzdłuż belki)
Siła ΔFtd jest przenoszona przez wszystkie przyczepne cięgna sprężające i zbrojenie zlokalizowane w części przekroju przenoszącej ścinanie (środnik w przypadku profilu I). Po stronie bezpiecznej wkład zbrojenia sprężającego można przyjąć jako 0. Założeniem obliczenia jest stałość przyrostu odkształcenia osiowego poszczególnych zbrojeniowych prętów podłużnych przenoszących ścinanie (Δεs1,V = Δεs2,V = .... =Δεp1,V = Δεp2,V = ... = ΔεV = const.). Wyprowadzenie jest ważne dla dwuliniowego wykresu pracy zbrojenia z poziomą gałęzią plastyczną. W przypadku wykresu z gałęzią nachyloną obliczenie należy zmodyfikować.
ΔεV . . . . przyrost odkształcenia w zbrojeniu podłużnym od siły poprzecznej
ns,V . . . . liczba podłużnych prętów zbrojeniowych przenoszących siłę poprzeczną
Asl,i,V . . . pole i-tego podłużnego pręta zbrojeniowego przenoszącego siłę poprzeczną
Esl,i,V . . . moduł sprężystości Younga i-tego podłużnego pręta zbrojeniowego przenoszącego siłę poprzeczną
np,V . . . . liczba cięgien przenoszących siłę poprzeczną
Apl,i,V . . . pole i-tego cięgna przenoszącego siłę poprzeczną
Epl,i,V . . . moduł sprężystości Younga i-tego cięgna przenoszącego siłę poprzeczną
Po wyznaczeniu wartości siły ΔFtd można obliczyć średnie odkształcenie zbrojenia ΔεV.
Przyrost naprężenia w poszczególnych prętach podłużnych od przyłożonej siły poprzecznej:
dla pręta zbrojeniowego
dla cięgna
Wyznaczanie siły w każdym zbrojeniu podłużnym od skręcania
Bardzo ważne jest wyznaczenie zbrojenia podłużnego przenoszącego skręcanie. Są to zbrojenia zlokalizowane w zastępczym efektywnym cienkościennym przekroju zamkniętym przenoszącym skręcanie.

Zgodnie z EN 1992-1-1 zbrojenie podłużne odporne na skręcanie musi spełniać kilka warunków:
- zbrojenie powinno być równomiernie rozłożone na długości zi, jednak w małych przekrojach zbrojenie może być skoncentrowane w narożnikach strzemion
- maksymalny rozstaw osiowy zbrojenia podłużnego wynosi 350 mm
Wkład zbrojenia sprężającego nie jest uwzględniany zgodnie z EN 1992-1-1.
Norma EN 1992-2 stanowi, że wkład zbrojenia sprężającego może być uwzględniony, jednak maksymalny przyrost naprężenia w zbrojeniu sprężającym nie może przekraczać Δσp ≤ 500MPa. Wówczas wzór można zmodyfikować:
Ponieważ jednak przyrost zbrojenia sprężającego może być uwzględniony, zależy to od wyboru użytkownika. Aktualnie zbrojenie sprężające nie jest uwzględniane w obliczeniu.
Założeniem obliczenia jest stałość przyrostu odkształcenia osiowego każdego podłużnego zbrojenia przenoszącego ścinanie (Δεs1,T = Δεs2,T = .... =Δεp1,T = Δεp2,T = ... = ΔεT = const.). Wyprowadzenie jest ważne dla dwuliniowego wykresu pracy zbrojenia z poziomą gałęzią plastyczną. W przypadku wykresu z gałęzią rosnącą obliczenie należy zmodyfikować.
Ted . . . . wartość obliczeniowa momentu skręcającego przyłożonego w rozpatrywanym przekroju
θ . . . . . nachylenie krzyżulców ściskanych względem osi podłużnej belki (identyczne jak dla siły poprzecznej)
uk . . . . obwód obszaru Ak
Af . . . . pole zdefiniowane przez linię środkową zastępczego cienkościennego przekroju zamkniętego
ns,T . . . .liczba podłużnych prętów zbrojeniowych przenoszących moment skręcający
Asl,i,T . . . pole i-tego podłużnego pręta zbrojeniowego przenoszącego moment skręcający
ΔεT . . . .zmiana odkształcenia zbrojenia podłużnego od momentu skręcającego
Δσs,i,T . . zmiana naprężenia w i-tym zbrojeniu podłużnym od momentu skręcającego
Esl,i,T . . . moduł sprężystości i-tego podłużnego pręta zbrojeniowego przenoszącego moment skręcający
Przyrost naprężenia w każdym zbrojeniu podłużnym od przyłożonego momentu skręcającego: