Gerinim kontrolü, plakaları simüle eden kabuk sonlu elemanlarında gerçekleştirilir. Akma dayanımı, malzeme dayanımı katsayısına bölünür ve hizmet katsayısıyla çarpılır.
Plakalarda elde edilen eşdeğer gerilme (HMH, von Mises) ve plastik gerinim hesaplanır. Bilineer malzeme diyagramında akma dayanımına (malzeme dayanımı için kısmi güvenlik katsayısına bölünmüş, γm – SP 16, Tablo 3, ve hizmet katsayısıyla çarpılmış γc – SP 16, Tablo 1, bu değer Kod kurulumunda düzenlenebilir, SP 16, Md. 11.1.1) ulaşıldığında, eşdeğer plastik gerinim kontrolü gerçekleştirilir. % 5 sınır değeri Eurocode'da (EN 1993-1-5 Ek C, Par. C8, Not 1) önerilmektedir. Bu değer Kod kurulumunda değiştirilebilir; ancak doğrulama çalışmaları bu önerilen değer için yapılmıştır. Elemanın malzeme özellikleri en kalın plaka tarafından belirlenir.
\[ \frac{1}{R_y \gamma_c} \sqrt{\sigma_x^2-\sigma_x \sigma_y + \sigma_y^2 + 3 \tau_{xy}^2} \le 1.0 \]
Plaka elemanı beş katmana bölünür ve her birinde elastik/plastik davranış incelenir. Program, tüm katmanlardan en kötü sonucu gösterir.
Gerilme, tasarım akma dayanımından biraz daha yüksek olabilir. Bunun nedeni, hesaplamanın kararlılığını artırmak amacıyla analizde kullanılan gerilme-gerinim diyagramının plastik dalının hafif eğimidir.