Wiele projektów z połowy XX wieku wykorzystywało gładkie pręty zbrojeniowe, których przyczepność jest znacznie słabsza niż prętów żebrowanych. Ponieważ normy projektowania (EN, ACI, AS) opierają się przede wszystkim na zbrojeniu żebrowanym, różnica ta wpływa na długość zakotwienia, rozstaw rys i modelowanie sztywności. Dzięki IDEA StatiCa Detail możliwe jest dokładne modelowanie i weryfikacja konstrukcji z gładkimi prętami zbrojeniowymi, co poprawia wiarygodność obliczeń szerokości rys i sprawdzeń zakotwienia. Czyni to Detail niezawodnym narzędziem do modernizacji i oceny starszych budynków, mostów i elementów prefabrykowanych.
Opcja jest dostępna dla wszystkich zaimplementowanych norm.
Zmiana typu zbrojenia jest możliwa w zakładce Materiał, gdzie można wybrać jedną z dwóch opcji: Żebrowane lub Gładkie.
Współczynniki redukcyjne
Dla norm ACI i AUS współczynniki redukcyjne przyczepności i długości zakotwienia wynikają z definicji normowych; dla EN wartości są inspirowane fib Model Code 2010, lecz mogą być dostosowywane przez użytkownika.
Dla zachowania spójności, ta sama redukcja zastosowana do wytrzymałości na przyczepność w każdej normie projektowania jest również używana do skalowania współczynnika zakotwienia β w modelu CSFM (Compatible Stress Field Method). Zapewnia to prawidłowe uwzględnienie typów zakotwienia – pręt prosty, hak, pętla itp. – przy wyborze gładkich prętów zbrojeniowych.
Dostosowania normowe dla gładkich prętów zbrojeniowych
- EN 1992-1-1: Eurokod 2 nie obejmuje wprost gładkiego zbrojenia w zakresie wytrzymałości na przyczepność (EN 1992-1-1:2004, pkt 8.4.2). W obliczeniach rozstawu rys (pkt 7.3.4) norma zakłada niejawnie zbrojenie żebrowane. Na podstawie badań, innych norm i wytycznych fib Model Code 2010 (pkt 6.1, Tabela 6.1-2) zaimplementowano to jako mnożnik definiowany przez użytkownika „mnożnik fbd dla gładkich prętów", z wartością domyślną 0,5.
- ACI 318-19: Aktualna norma ACI 318 (pkt 25.4.2.1) dotyczy długości zakotwienia wyłącznie dla prętów żebrowanych. Historyczne postanowienia ACI 318-63 (§1402) określają, że wymagana długość zakotwienia dla prętów gładkich jest dwukrotnie większa niż dla prętów żebrowanych. W związku z tym Detail przyjmuje współczynnik redukcji przyczepności równy 0,5, zgodnie z tą utrwaloną definicją.
- AS 3600:2018: Punkt C13.1.3 wprost definiuje długość zakotwienia dla prętów gładkich jako 1,5 Lsy,t, w porównaniu do Lsy,t dla prętów żebrowanych. Odpowiada to współczynnikowi redukcji przyczepności równemu 0,67, który jest bezpośrednio stosowany w sprawdzeniach zakotwienia i rozstawu rys.
Model cięgna rozciąganego i model wyrywania zostały zaktualizowane w celu uwzględnienia zmniejszonej przyczepności i odmiennego rozwoju rys w gładkich prętach zbrojeniowych. Więcej informacji na temat modeli można znaleźć w Podstawach teoretycznych.