Począwszy od wersji 23.0, można ustawić szacunkowe straty długoterminowe dla cięgien sprężających z naciągiem wstępnym i późniejszym. Oznacza to, że nie trzeba już w skomplikowany sposób tworzyć specjalnych kombinacji z różnymi współczynnikami sprężenia w celu oceny konstrukcji na początku i na końcu okresu użytkowania. Dostępna jest nowa właściwość cięgna sprężającego o nazwie Straty długoterminowe do sprawdzenia SGU [%], która umożliwia sprawdzenie efektów krótko- i długoterminowych w ramach jednej kombinacji.
Po obliczeniu można przełączać się między efektami długoterminowymi i krótkoterminowymi, aby zobaczyć różne wyniki wynikające z różnych modeli materiałowych oraz różnych naprężeń początkowych w cięgnie.
Jak to działa? Przeczytaj poniższy tekst, aby poznać wszystkie konsekwencje tej nowej funkcjonalności.
Do obliczenia efektu długoterminowego w sprawdzeniach SGU wartości naprężeń w zbrojeniu sprężającym są redukowane o zdefiniowaną wartość strat długoterminowych. Innymi słowy, do przyrostu sprężenia stosuje się naprężenie zredukowane o szacunkowe straty długoterminowe, przy czym używany jest moduł Ec,eff,press.
Wartość strat długoterminowych do sprawdzenia SGU [%], którą należy ustawić dla cięgien z naciągiem wstępnym i późniejszym, jest różna. Oto dlaczego.
Cięgna z naciągiem wstępnym
Dla cięgien z naciągiem wstępnym naprężenie wejściowe to naprężenie tuż przed zwolnieniem z opornic (naprężenie po krótkoterminowych stratach wynikających z poślizgu zakotwienia, odkształcenia opornic, krótkoterminowej relaksacji itp.). Odkształcenie sprężyste betonu jest automatycznie obliczane przy użyciu odpowiedniego modelu materiałowego (Ecm stosowany jest dla efektów krótkoterminowych, a Ec,eff,press dla efektów długoterminowych). Wynika z tego, że straty długoterminowe do sprawdzenia SGU [%] to wartość określająca straty długoterminowe spowodowane skurczem i długoterminową relaksacją. Wartość domyślna wynosi 10%.
Jak widać na poniższym rysunku, wyróżnia się teraz trzy rodzaje naprężeń.
- Naprężenie wejściowe tuż przed zwolnieniem
- Naprężenie po stratach krótkoterminowych
- Naprężenie po stratach długoterminowych
Należy zauważyć, że ciężar własny jest zdefiniowany jako typ obciążenia sprężającego. Pokazany jest pierwszy przyrost sprężenia (uwzględniający ciężar własny).
Cięgna z naciągiem późniejszym
Dla cięgien z naciągiem późniejszym naprężenie wejściowe to naprężenie po stratach krótkoterminowych, lub można ustawić naprężenie zakotwienia i zlecić programowi automatyczne obliczenie strat krótkoterminowych. Straty krótkoterminowe w tym przypadku obejmują: tarcie, natychmiastowe odkształcenie sprężyste betonu oraz poślizg zakotwienia. Wynika z tego, że straty długoterminowe do sprawdzenia SGU [%] to wartość określająca straty długoterminowe spowodowane pełzaniem, skurczem i długoterminową relaksacją. Wartość domyślna wynosi 10%.
Jak widać na poniższym rysunku, wyróżnia się teraz dwa rodzaje naprężeń.
- Naprężenie wejściowe = Naprężenie po stratach krótkoterminowych
- Naprężenie po stratach długoterminowych
Należy zauważyć, że ciężar własny jest zdefiniowany jako typ obciążenia sprężającego. Pokazany jest pierwszy przyrost sprężenia (uwzględniający ciężar własny).
Dostępne w edycjach Enhanced programu IDEA StatiCa Prestressing.